Papiernia – pierwsze papiernie często były zwykłymi młynami papierniczymi, ponieważ do rozwłókniania używano urządzeń młyńskich. W Polsce pierwszy młyn uruchomiono w 1473 roku w Gdańsku. Proces ten polegał na rozdrobnieniu cieniutkich włókien roślinnych z dużą ilością wody. Przygotowana tak masę papierniczą czerpano na sita. Po odsączenia wody w prasie i wysuszeniu uzyskiwano materiał zwany papierem.
Chińczycy mocno strzegli tajemnic wytworzenia papieru. Tak działo się do VIII wieku, gdy Arabowie przejęli sposób produkcji papieru od chińskich jeńców. Od razu tez otworzyli pierwszą papiernię w Samarkandzie. W XII wieku papier produkowano na Półwyspie Pirenejskim, a w trzysta lat później na terenie całej Europy.

Folusz – średniowieczna maszyna stosowana w procesie folowania sukna. Tkaniny przeznaczone na sukno tkano z grubej, zgrzebnej przędzy wełnianej, a następnie poddawano folowaniu (spilśnianiu). Folowanie zwiększające zwartość tkaniny polegało na umieszczeniu tkaniny w foluszu, czyli urządzeniu napędzanym wodą, gdzie stępory (drewniane młoty) uderzały w sukno leżące w stępie (wydrążonej kłodzie). Po folowaniu (obróbce foluszem) sukno skurczone o jedną czwartą naciągano na ramy i suszono na słońcu.

Rozwój sukiennictwa związany był z wypasem owiec w leśnych ostępach Puszczy Sandomierskiej.

W XVI wieku w okolicach Mielca wyłaniają się dwa obszary bardziej uprzemysłowione. Jedna znajdował się w okolicach Szydłowca, a drugi usytuowany był na wschód od Rzochowa, w lasach należących do majątku rzemieńskiego. Składały się on z zakładów rozłożonych nad rzeczką Dębnicą, płynąca w kierunku miasteczka. Najwięcej wiadomo o młynie na stawie Białe, pierwsza o nim wiadomość pochodzi z 1586 roku. Istniał on jeszcze w wieku XIX.

Bardziej na wschód i jednocześnie w górę rzeczki materiały kartograficzne ujawniają dwa dalsze obiekty, położone w równej odległości kilkuset metrów, o jednoznacznych nazwach Folusz i Papiernia. Wskazują one na fakt funkcjonowania stęp do spilśniania sukna (Folusz) oraz do tłuczenia szmat na miazgę papierową (Papiernia).

Papiernia jest wspomniana w 1683 roku, pozostawała wtedy w dzierżawie. Prawdopodobnie położona była wówczas w innym miejscu, bliżej miasta (Rzochowa). Wskazuje na to kontrakt z roku 1743, w którym to właściciel majętności Paweł Karol Sanguszko nakazuje dzierżawcy …”osuszyć staw na papierni pod miasteczkiem Żochowem…”, z powodu szkody, jaką powodował w pobliskich uprawach zbóż. Najwyraźniej zakład przeniesiono w głąb lasu, gdzie już nie przeszkadzał.

W 1775 r. wśród mieszkańców przedmieścia rzochowskiego wymieniano, m. in. Jakuba Wołka, młynarza, być może identycznego z Wołkiem młynarzem bielskim (z Białego) oraz Jana Dręgę z papierni.

Źródło: Rozwój przedsiębiorczości w regionie mieleckim – autor Jerzy Skrzypczak

Do najstarszej mapy – do której udało mi się jak na razie dotrzeć – na której widnieje młyn na Papierni, to mapa Die Josephinische Landesaufnahme von Galizien datowana na lata 1779-1783. Widnieje na niej osada Biala z zaznaczonym młynem oraz znak koła młyńskiego na Papierni.  Na Białym widać zaznaczone 4 zabudowania i oznaczenie m.m. (Mahl Mühl – młyn zbożowy). Na Papierni widać zaznaczone trzy zabudowania i oznaczenie m. (Mühle- młyn). Dopatruję się po prawej stronie znaku młyna jeszcze literki p. (Pappir M. – papiernia, młyn papierniczy).

Kolejna mapa, na której widnieje młyn na Papierni, datowana na lata 1861-1864 . Zaznaczone są już na niej wszystkie trzy osady tj. Biala, Folusz i Papiernia. Na Papierni trzy zabudowania są po lewej stronie strumienia i jeden po prawej stronie wraz z młynem. Folusz ma już wyraźnie zaznaczone zabudowania oraz staw.

W okolicy są widoczne również białe polany w lesie.  To zapewne pola uprawne powstałe z wykarczowanego i wypalonego lasu. Te poniżej Papierni na kolejnych mapach opisane jako Sobusiówka i Bogdanówka, a powyżej jako pole pod górą Ryto. Pola obsiewano żytem i jęczmieniem i obsadzano ziemniakami.

Mapa miejscowości Rzemień pozyskana z Państwowego Archiwum w Krakowie – jest datowana na lata 1870/1880 – niestety istnieje tylko w wersji czarno/białej i bez dodatkowych oznaczeń znanych z innych map katastralnych z tamtego okresu. Papiernia jest na tej mapie, ale bez znaku młyna! Czyżby koło padło?! Na późniejszych mapach kolo młyńskie nadal widnieje!

Po prawej stronie każdej z osad klucza czyli Biała – Folusz – Papiernia są widoczne rozszerzające się pola uprawne? i po zaporze (gruba poprzeczna kreska) widać stawy. Na Bogdanówce nadal jest staw!

Na powiększonej mapie widoczne są oznaczenia W = der Weise = łąka co jest istotne i rzadko spotykane w środku lasu. Widać tez oznaczenie lasu liściastego? (samotne drzewo – (Laubroald) Las liściasty.

Pozostałe „białe plamy” (na mapie powyżej) to pola uprawne czyli Bogdanówka, Sobusiówka i pod Górą Ryto.
– {oznaczyć i opisać na mapie}

….
– {z relacji Jana Augustyna}

W czasie trwania II wojny światowej Papiernia została całkowicie wysiedlona do pobliskich miejscowości, a okupanci niemieccy przeznaczyli te tereny pod strefę ochronną poligonu i polowania.

Po zakończaniu wojny i powrocie właścicieli do osady, została ona odbudowa i zamieszkała ponownie przez rodziny:

  1. Piotr Augustyn – 7 osób
  2. Józef Bogdan (Wielki) – 4 osoby
  3. Józef Bogdan – 7 osób
  4. Władysław Bogdan – 6 osób
  5. Michał Mika – 7 osób

W czasie wojny zginął od wybuchu bomby (na Woli Ocieckiej) Franciszek Jemioło wraz z żoną i dzieckiem.